Warme choco blues

Dag 3. Vandaag at ik twee eieren. Schandalig. Ze stonden nog in de koelkast en zouden anders in de prullenbak verdwijnen. Dan maar liever in mijn maag.

Tot nu toe heb ik eigenlijk alleen nog maar lekkere dingen gegeten. In de supermarkt moet ik tien minuten langer doorbrengen, omdat de achterkant van producten ineens leest als literatuur. Als een ware Sherlock Holmes struin ik de schappen af naar aanwijzingen. Zelfs paprika chips blijken niet onaangetast door deze sluipmoordenaar, melk.

Na een halfuur door mijn favoriete blog te scrollen, De Groene Meisjes, vond ik een recept waar ik vandaag wel zin in had. Gnocchi met paddestoelen en roomsaus (http://www.degroenemeisjes.nl/portobellos-en-gnocchi-in-romige-saus/). Het was net kerst. Zó lekker. In plaats van asperges gebruikte ik de halve courgette die ik nog had en een paar uur later droomde ik nog van mijn avondmaal.

Mijn allerzwakste moment was toen ik donderdagochtend op mijn werk binnen strompelde. Ik had suiker nodig. Normaal glip ik dan de kantine in en maak ik een warme choco – de enige warme choco uit een automaat die ik ooit lekker heb gevonden, danku Antwerp Management School. Deze keer bleef het bij een thee. Ik probeerde mezelf nog wat goede moed te geven door te genieten van het geluid dat het lepeltje maakte tegen de zijkanten van de mok. Maar thee is geen warme choco.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s