40 dagen anders

1 maart, de eerste dag van ’40 dagen zonder vlees’. Gewoontegetrouw doe ik mee, maar deze keer een beetje anders. Het voelt alsof ik een geheimpje heb. Een gênant geheimpje zelfs. Elke keer als ik het iemand toefluister maak ik me klaar voor een storm van kritiek.

Vanaf vandaag ben ik 40 dagen veganistisch. Mijn vader zou zeggen: “Vind je dat niet een beetje ver-gaan-istisch?” Maar ik blijf erbij. Ik ben al een jaar vegetarisch – met wat uitzonderingen hier en daar – en de stap naar veganisme kan toch niet zó groot zijn. Toch ben ik wel wat nerveus. Of dat van angst is of gewoon omdat ik benieuwd ben wat ik vandaag ga eten, geen idee. Al meer dan een week heeft mijn enige veganistische kookboek mijn bureau niet meer verlaten. Als ik twijfel, kijk ik snel naar haar mooie kaft en denk ik aan alle lekkere gerechten die ik ga kunnen koken.

Ik schrijf hier overigens niet over omdat ik mezelf een soort messias voel die na deze 40 dagen iedereen overtuigd heeft dat veganisme the way to go is. Schrijven helpt. 40 dagen veganistisch en 40 dagen bloggen lijken me een goede combinatie. Zodat ik niet alleen kan delen wat ik eet (for future reference), maar ook kan delen wat ik verder (mentaal) meemaak.

Met een soyayoghurt en een extra vitaminepilletje naast mijn laptop staar ik stoer in de verte. Mijn gedachten dwalen af naar de pure chocolade die ik gelukkig wel mag eten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s